April 14th, 2008

ako na siguro ang perfect example ng isang taong STRESSED.

stress  (strs)

• hindi na excited pumasok. nagigising on time pero parang bumibigat ang paa pagkalabas ng elevator.

• naghahanap na ng mag aakay sakin papunta nang CR.

• maraming tendencies na parang gusto mong lumipad papuntang US para lang patayin yung kausap mong Amerikano tapos sasabihan mong "is there anything else i can help you with, marse?"

• nadedemonyong ju-moin sa resignation bandwagon. uso daw ngayon yun eh. hindi ko alam yun dati...wala akong kabalak balak umalis, pero parang sinusundo ako ng ibang kumpanya palabas dito sa work ko ngayon.

• pinatulan ko na ang MELATONINE, para makatulog ng matiwasay. bago pa lang lumabas ng building, nakainom na ko para pagdating ng bahay, wala na akong malay. (disclaimer : galing ng epekto pramis.)

• inaaway ko ang boyfriend ko ng walang dahilan, dahil trip ko lang, dahil mainit ulo ko. ilang beses na din muntik magbreak, pero awa ng diyos naiintindihan nya ko and nakakahuthot pa din ako sa kanya pag wala na akong pera. ahaha (ganda lang ang katapat)

• dahil magulo din sa bahay ngayon, naiisip ko bawat minuto na patayin sya. sino sya. basta. konti na lang. konti na lang promise. ngayon pa. arrrggg!!!!

• nagba-black out ako. as in literal na nawawalan ng ulirat and magigising na confused and hindi maalala anong nangyari. idagdag mo pa ang literal na nosebleed. magaling ako mag english pero nagnonosebleed talaga ako. shet. cancer?

• depressed na ako. hindi pa naman rock-bottom-depressed, nase-save pa naman ako sa tulong ng pag aarugani BF. pero i swear! unti unti na akong tumatanda, natutulala, kung ano ano sinasabi, lito, clueless.

• nakakatulog ako habang kumakain ng siopao!  pramis!

• nakakalimutang mag mute. (sabi ni blue, "naiihi ako." sabi ko, habang may customer sa kabilang linya "diyan sa tabi oh!!!" )

stressed talaga. sabi ko top ten, pero bilangin nyo.... 11 yan. kung hindi mo napansin...stressed ka din siguro.

siguro mas malala pa yung naeexperience ng ibang tao kesa sakin...for sure there's someone out there na isang kembot na lang eh magbibigti na. pero  kasi, ngayon lang ako nastress ng ganito sa tanang buhay ko. to think na stressful ang Arkitektyur. tumanggap na nga ulit ako ng Architectural jobs ngayon para lang madivert attention ko away from work. change of environment ika nga..or maybe...namimiss ko na din gumawa ng bahay para sa mga tao. ewan ko. wala akong karapatan PANG mag- resign. kasi if i do, titigil ang pasok ng pera...hindi ko kaya yun. ngayon pa.

siguro this is just a phase. siguro like any other problems...this to0 shall pass. siguro kelangan ko lang magpakatatag pa. siguro konting dasal pa, siguro kulang sa bembang...(ano daw? ahahahaha)

siguro gutom na ako. makapag-mais nga.

xoxo